ENGLISH
 

Interview: Dat ik nog leef is een wonder

Terwijl ze wacht op de dealer, vertelt Yolande (58) met twinkelende ogen over haar bewogen leven. ’Op een slechte dag rookte ik zo’n 30 tot 40 bolletjes per dag op een goede dag soms wel 70. Niet normaal meer!’ Op bezoek bij een fenomeen in de Bijlmer.

"‘s Ochtends droom ik al van dope. Dan weet je eigenlijk al dat je ziek aan het worden bent. Ik ga aan de tafel zitten - helemaal paranoia, bang dat ik de dope uit mijn handen laat vallen - en snuif een derde van een bolletje bruin. Daarna zet ik een bakkie thee en smeer ik een broodje met een lekkere dikke laag roomboter. Dan kan de dag beginnen."

Yolande's plastic basepijp

We zijn op bezoek bij Yolande in de Bijlmer. De salontafel ligt vol met gebruikersparafernalia zoals aanstekers, pijpjes, zeefjes en rietjes. Dagelijks gebruikt ze ongeveer vijf bolletjes wit en twee bolletjes bruin, die door de dealer worden thuisbezorgd of door haar vrienden worden meegebracht. “Ik snuif meer dan ik rook,” zegt Yolande. “Om mijn longen te ontlasten.”

Haar medicatie en methadon brengt de GGD langs, terwijl voor de wekelijkse boodschappen Albert Heijn aanbelt. Door haar COPD komt ze zelf nog maar weinig buiten. Geen probleem want al haar vrienden komen graag bij Yolande thuis.

Eerste Chineesje

Met twinkelende ogen vertelt ze honderduit over haar leven dat ze naar eigen zeggen driedubbel heeft geleefd.

"Mijn heroïnegebruik begon toen ik nog een broekie van 17 was en ik niets van dope wist. Mijn vriendje rookte het en ik wilde het ook eens proberen. Dat eerste Chineesje was zo ontzettend heerlijk, o wat voelde ik me goed! Na vijf maanden werd ik lichamelijk ziek als ik het niet had. Zomaar ineens, van het ene op het andere moment. Wat een verschrikking was dat"

Ze werd zwanger in een hectische tijd. “Tijdens mijn zwangerschap lukte het me gelukkig om helemaal clean te blijven. Op mijn twintigste had ik al twee zoons. De opvoeding deed ik met mijn toenmalige man, totdat de kinderen de schoolgaande leeftijd bereikte. Ons leven was te onrustig om dit te combineren en daarom besloot ik met pijn in mijn hart de kinderen uit huis te laten plaatsten.” 

‘Mijn kut is een diamant’

Om aan geld te komen scoorde en hosselde Yolande op beruchte dealerplekken als de Zeedijk en Ganzehoef. Vanaf haar tweeëntwintigste begon ze zich te prostitueren op de brug bij de Oudezijds Voorburgwal bij de Lange Niezel. Voor een half uur huurde ze dan een afwerkkamertje en bleef ze hangen om het verdiende geld direct weer op te roken. Maar ze was niet ‘zomaar een hoer’, benadrukt Yolande. “Mijn kut is een diamant. Die is niet voor iedereen. Er zit een prijs aan.”

'Ik was goed, heel goed en verdiende bakken met geld en dope'

Later werd Yolande runner, en regelde ze klanten voor de dealer. “Ik ben heel betrouwbaar, maar kan ontzettend opvliegend worden als iemand niet eerlijk tegen me is. Dealers wilden daarom maar al te graag met mij samenwerken, maar wisten ook dat ze geen troep moesten verkopen. Ik was goed, heel goed en verdiende bakken met geld en dope. Ik rookte ongelooflijk veel, op een slechte dag zo’n 30 tot 40 bolletjes per dag op een goede dag soms wel 70 bolletjes, niet normaal meer!”

Bijlmer

“Ik woonde een periode bij de SOSA (Stichting opvang Surinamers) samen met mijn Surinaamse vriend. Daar was een enorme zaal met een bar waar mensen vanuit het gehele land kwamen om samen te roken. Soms waren er feestjes en speelden er een band. Wat een toptijd!”. Nog voor de SOSA ontruimd zou worden door de politie besloot Yolande daar weg te gaan omdat ze zwanger bleek te zijn. Nadat de kinderen uit huis waren kwam Yolande op straat te staan.

“Ik sliep vanaf die tijd in trappenhuizen, portieken, het maakte niets meer uit. Soms braken we in bij lege panden. Dat ik nog leef is een wonder.”

Op haar zevenendertigste kreeg ze steeds meer behoefte aan een eigen plekje. Ze ging op zoek en vond al snel een woning in de Bijlmer. 


Yolande gebruikt haar stanleymesje om wit en bruin klein te hakken


'‘s Ochtends droom ik al van dope'

Gebruikersruimte

Door de rust in haar leven kreeg ze weer contact met haar zoons. Ook besloot Yolande zich in deze periode in te zetten voor de belangen van druggebruikers. Vroeger vanuit het bestuur van de belangenorganisatie MDHG en inmiddels al meer dan twintig jaar vanuit de cliëntenraad van streetcornerwork in de Bijlmer. “In de Bijlmer was toen nog geen gebruikersruimte. Als ludieke actie creëerden we een rookruimte in het stadsdeelkantoor van Zuidoost. Na een strijd van vijfenhalf jaar is die gebruikersruimte er uiteindelijk gekomen.”

Dit pijpje ligt altijd klaar op tafel voor de visite

Op de pof

Yolande schuifelt onrustig heen en weer. “Ik heb het gevoel dat ik op dit moment ziek aan het worden ben. Ik ben op de pof bij mijn dealer. Hij heeft mijn bankpas en haalt geld van mijn rekening zodra er weer wat op staat. Maar ik vertrouw hem volledig. Misschien komt hij zo langs.”
Yolande baalt ervan dat ze tegenwoordig minder puf heeft vanwege haar COPD. “Ik barstte altijd van de energie. Het meeste mis ik de gezelligheid en de drukte van vroeger.”
Dan gaat de bel. “Aha de dealer, hij is toch gekomen, de schat!” Yolande maakt een sprint naar de voordeur.

“Haha zie je dat; dat zijn dus van die momenten dat mijn energie weer helemaal terug komt.”


Door: Annet Vogelaar

Meer lezen over opiaten? Bestel nu de
opiaten-special van het Mainline Magazine: 
Copyright Mainline 2018. Webdesign by Studio Odilo Girod, hosting & CMS by Blogbird.